Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Stalismy przed moim domem. Przygladali mi sie uwaznie, jakby chcieli zobaczyc choc ulamek tego, co we mnie tkwi Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam.
901 korekta pit nauka jazdy ��d� fitness Lublin Bisazza hale stalowe